Feeds:
Innlegg
Kommentarar

Archive for juni 2010

Endeleg erteblomar!

Tre veker etter at eg sådde frøa kan eg i dag seie: Sjå!! Spire! Endeleg har erteblomane kikka opp gjennom den (på biletet tørre) molda. Eg har vatna no altså, dei lid ingen nød. Eg har planta erteblomefrø i seks balkongkassar, og håpar sjølvsagt denne vesle spira er startskotet for eit blomsterflor av dei skjeldne.

I tilfelle du lurte på om livet mitt kun består av spirer så tar eg med eit bilde som viser at på balkongen mot vest, der blømer løvemunn. Løvemunn er eittårige dei stakkar, så her er det om å gjere å bløme mens ein kan

Rosina i pølsa (!) derimot er oliventreet som eg me har fått av snille svigermor. Heilt utan grunn. Det er så fint, og hvis ein kikkar veldig godt etter kan ein sjå at det er bittesmå oliven i emning. Hvis eg kan ete oliven frå eige oliventre i år, ja då blir eg rett og slett begeistra. Det var slett ikkje enkelt å fotografere dette vidunderet, men eg har prøvd:

Ser du dei yrsmå olivenane?

Read Full Post »

Ja, for det er litt kjerringaktig å ha vatn i beina. Er det slik at urter kan verke som medisin? Eg lurer. Difor har eg i dag sett i gong årets mest uhøgtidelege forskningsprosjekt med meg sjølv som einaste deltakar – på alle nivå. Eg har gått til innkjøp av ein pakke Kjerringrokk Te og ei notisblokk.

Kjerringrokk er kjent for å verke vatndrivande samt reinse nyrene.

Bevæpna med blyant (til å notere) og sokkar (sokkemerker rundt leggen er eit umiskjenneleg teikn på vatn i beina) er eg no klar for KjerringrokkTeKuren. Den er uhyre enkel, men likevel nøyaktig beskriven på baksida av eska med teposar: Teen skal trekke tildekka i ti minutt og det er viktig å hugse å presse ut vatnet frå teposen med ei teskei. 3-4 slike koppar skal nytast kvar dag – vel og merke mellom måltida. Og ALLTID i små slurkar. Håpar ingen tannlegar eller vordande tannlegar les dette (!), slik framferd må jo vere uhyre skadeleg for emaljen. Særleg sidan kjerringrokkteen smakar som nyslått gras og den hjelpsama dama i helsekostbutikken sa at eg godt kunne søte den med litt honning, noko som er naudsynt for i det heile tatt å få i seg vidundermidlet.

Så då snakkast me om tre veker, er eg kvitt kjerringbeina? Har eg fått uhelbredeleg tannrote? Eller er dette humbug?

 Godt at eg har ein fin kopp å drikke te i. Og at kveldssola skin på altanen.

Read Full Post »